Roeien in Beijing
 
Henk Jan Zwolle
Olympisch verslag geschreven door Henk-Jan Zwolle vanuit Beijing.




  Olympisch Verslag, deel 9



16-8-08 Het was druk de laatste dagen. De finales van zaterdag waren zoals finales horen te zijn. Spannend, verrassend en onder eerlijke omstandigheden. Geen Nederlandse ploegen en van de andere ploegen hoef ik niet echt iets te melden.
Dan nog even het weer. Lekker warm 35ºC en 45% vochtig dus lekker zomerweer.
Na 4 uur fietsen geen problemen. Een zoute huid van al het verdampen.

17-8-08 De grote dag. De wedstrijden beginnen pas om 15:30 dus alle tijd om even naar de Chinese muur te gaan. De rit er naar toe was verrassend toeristisch. Een prima weg en langs de weg heel veel terrasjes en ander vertier. Ik kan mij niet voorstellen dat dit alleen voor de Olympische Spelen gemaakt is. Het is een uitgestrekt vakantiegebied dat normaal veel gasten ontvangt. Nu was het er erg rustig. Bij de muur aangekomen was er een soort valkenburg tafereel van kraampjes met alle mogelijke prullaria en eten. Kost allemaal niets, maar als je bij één wat koopt
blijft de rest je achtervolgen, veelal met dezelfde spullen die de eerste al had verkocht. Ik heb de hand op de knip gehouden.
Met de stoeltjeslift naar boven. En eventueel met de rodelbaan naar beneden. Het is net een wintersportplaats, met dit verschil dat hier geen bomen zijn gekapt. Het lijkt allemaal “oerbos”. Boven gekomen strekt de muur zich naar links en rechts uit zover als je kunt kijken. Gemiddeld is de muur denk ik 5-7 meter hoog en 4 meter breed. Om de paar honderd meter staat een toren. Er tussen een stoep met heel veel traptreden als het terrein naar boven of beneden gaat. Voor wie de boeken van Asterix kent, de trappen lijken ontworpen door een Egyptische architect. Zeer onregelmatig, soms hele kleine treetjes en dan weer enorme stappen van meer dan 50 cm hoog. Niet iets om nonchalant naar links en rechts kijkend overheen te lopen.
Het is ongelofelijk om te zien, talloze kilometers lang boven op een steile heuvelkam. Helaas ging de rodelbaan niet door omdat de baan te nat was, het spetterde een beetje.

Terug op de baan was het weer rustig geworden en eigenlijk weer ideale omstandigheden. Er was een dreiging van een bui rond 5 uur, maar dat bleek achteraf gelukkig mee te vallen.
De eerste wedstrijd was meteen prijs. De Lichte dames voerde de wedstrijd uit zoals ze van plan waren en daar kon niemand ze van af brengen. Als er geen tegenstand was geweest hadden ze het net zo gedaan.
De race van de dames 8+ was wat verrassender. Met de dames 8 weet je het nooit, maar dit was uitzonderlijk. Normaal gesproken is het niet mogelijk om zo’n achterstand op de laatste 400 meter goed te maken. Deze dames wel. En omdat ze toch bezig waren ook maar meteen zilver.
De heren acht heeft een hele goede race gevaren. Meer zat er niet in en vooraf zou niemand een vierde plek geraden hebben.
Aan het einde van de dag nog naar het Holland House geweest. Het is meer een Holland kasteel. Enorm grote ruimte, de bekende oranje uitdossingen, bier, geschreeuw en (te) harde muziek. Niets voor mij dus. De huldigingen stonden om 00:00 uur gepland, maar toen was ik weer in mijn Hotel.
Het was een mooie ervaring. Een fijne tijd, en nu graag weer naar huis.



  Olympisch Verslag, deel 8

15-8-08 Vanmorgen een bezoek aan de verboden stad gebracht.
Ik kan daar lang en kort over zijn. Ik probeer de korte versie. In essentie is het een enorm paleis van hout met prachtige beschilderingen. Tegelijker tijd is het niet voor te stellen hoe hier mensen kunnen leven. Voor allerlei bezigheden is een apart gebouw. Voor het ontvangen van adviseurs en voor andere gasten is dat nog te begrijpen, maar het omkleden gaat ook in een apart gebouw. Een soort enorm "walk in closet". Hoewel van de binnenkant niet veel te zien is. De gebouwen zijn niet toegankelijk en voor de openingen staan dikke rijen mensen foto’s te maken.
Het hele bezoek is een soort rattenrace. Er staan heel veel mensen voor een opening dan gaat de politie weg of een deur open, en de hele meute stroomt naar het volgende compartiment (een groot plein met een volgende poort). Zo gaat dat een keer of vier en aan de andere kant kun je er weer uit. Ik heb een paar plaatjes ter illustratie, die komen later.

’s Middags de tweede helft van de halve finales en een serie B, C en D finales.
Hele mooie wedstrijden. Een paar Nederlandse hoogtepunten natuurlijk.
Eerst de C finale van Sjoerd. Die heeft hij netjes gewonnen. Er is altijd een grijs gebied tussen de verschillende finales. De nummers 11-14 zijn aan elkaar gewaagd. Maar de grens ligt bij 12.
Daarna de halve finale van de lichte dames. Dit was een bijzondere race. De dames starten helemaal met een eigen plan. Doel is winnen en zij doen dat schijnbaar zonder beïnvloeding van de tegenstanders. Alsof het precies is uitgemeten schuiven ze het puntje op de laatste meter als eerste over de finish.

In de finale dus mooi in het midden naast Canada. Canada had weinig moeite om te winnen, maar ze zijn ook 7 seconden langzamer. Nederlands hoop ...
Een andere mooie wedstrijd was de lichte 4-. Door ziekte bij drie van de Duitsers was deze ploeg uitgevallen, toch één van de kanshebbers. De jongens waren gretig en goed en plaatsten zich netjes voor de finale.

Als laatste de zware 4-. Zij waren er natuurlijk op gebrand om te laten zien dat ze in de finale thuis horen. Het is een zeer zwaar veld de verschillen zijn ook in de B finale minimaal, de eerste vier boten binnen 1,5 seconde. Een tweede plek is misschien toch wat teleurstellend.
Nu de A finales. Het wordt een "ontspannen" dag, alle Nederlandse ploegen komen zondag pas aan de beurt.



  Olympisch Verslag, deel 7


14-8-08 De tweede halve finale dag, is afgelast zoals jullie waarschijnlijk al weten. De algemene weersverwachting was niet slecht, maar lokaal is er een flink onweer ontstaan. De meteorologische dienst van de roeibaan waarschuwde voor storm en onweer om een uur of 12. De reactie van de reddingsdienst op het water had wat sneller gekund, maar de meeste ploegen waren van het water toen de storm dwars over de baan kwam.
Op de tribune vlogen de stoelen van de perstribune tegen de ramen en binnen woeien papieren alle kanten op.
Geen schade verder voor zover ik weet. Na het aanvankelijke uitstel tot 14:30, het tijdstip van de halve finales, is het hele programma afgelast. Dat is nog niet zo makkelijk want ondanks de beslissing van de experts ter plekke, wil dat nog niet zeggen dat de Olympische organisatie (BOCOG) dat accepteert. Inzet van bussen afspraken met televisie, programma’s van BOBO’s (nog echtere) moeten dat wel toelaten. Uiteindelijk was de bevestiging van
het afstel en kon het publiek ook naar huis, die wisten tot dan nog van niets.

Het drama van de vierzonder heeft ook nog de aandacht. Veel twijfel over de echte oorzaak blijft. Door systematisch de mogelijk oorzaken te vervangen blijft er niet veel over dan de ergste oorzaak van alles: stomme pech. Als je zelf iets stoms doet kun je iemand de schuld geven. Als het buiten jezelf ligt is dat een levenslange frustratie. Er is alleen niets meer aan te doen. Er is geen bewijs, het is geen populair argument en de race is voorbij. Er is op dat moment al het mogelijke aan gedaan om de wedstrijden door te kunnen laten gaan. Achteraf ....
Even wat luchtiger, hoewel eigenlijk nog zwaarder. Het verkeer in China. Ik heb nog niet kunnen ontdekken wat de verkeersregels zijn. Dat zal ook de reden zijn waarom een rijbewijs halen hier zo makkelijk is. Ik heb begrepen dat de belangrijkste regel is: de zwaarste heeft voorrang. Er is nog een vage regel van rechts houden en iets met verkeerslicht werkt ook nog wel een beetje. Voetgangers zijn duidelijk het lichtste. Hier wordt geen rekening gehouden. Daar is ook geen beginnen aan. Er zijn zoveel voetgangers dat je als auto helemaal niet meer vooruit zou komen, laat staan als bus. Het beschermde gevoel dat Europese voetgangers hebben, heeft inmiddels wel iemand met de dood moeten bekopen.

Vanavond weer even eten, ik weet nog niet precies welke vis.
Morgen ga ik even toeristisch doen. Ik kan natuurlijk niet thuis komen zonder de belangrijkste monumenten gezien te hebben. Oorspronkelijk had ik daar een dag voor uitgetrokken, maar de roeiwedstrijden gaan als evenement in de herkansing, daar moet ik bij zijn.



  Olympisch Verslag, deel 6


12-8-08. Vandaag werd ik gevraagd om te helpen bij het “quick quote pontoon” Hier komen de ploegen direct na de wedstrijd om even met de pers te praten. De roeiers worden uitgenodigd, en in principe worden alle winnaars even naar de kant gehaald. Sommige ploegen hebben daar geen zin in en mogen uiteraard gewoon door varen. De hulp van de vrijwilligers is niet erg gestructureerd, soms lopen ze met de boten te klooien en soms hebben ze het water niet paraat. Een beetje suf werk en het werd niet beter toen ik door Diederik voor kamprechter werd uitgemaakt. Na de wedstrijden was de dag eigenlijk voorbij.

13-8-08 Vanmorgen even aan een tekst gewerkt voor mijn bedrijf, daar is ook nog tijd voor tussen de bedrijven door.
Op de baan had ik gras corvee. De Chinezen hebben tegen de afspraken in toch weer gras gemaaid en niet de restjes opgeveegd. Dat lag vanmorgen dus verspreid over de hele baan. De atletencommissie houdt zich bezig met dit soort
dingen (de klachten over het gras komen tenslotte van de atleten), hulp was nodig van alle andere commissies. Dus een lekker vistochtje, overigens geen vis gevangen en het probleem was een stuk kleiner geweest als ze de karpers van de Bosbaan hadden geleend. Wel veel gras dus, dat wil zeggen waterplanten. Zoals al eerder gemeld groeit dit spul 20-50cm per dag en als het aan de oppervlakte komt kan er zo maar een stuk achter een roer blijven zitten. Ik heb begrepen dan een paar grassprieten van 30 cm achter het roer gauw 3 seconden per 1000m kan kosten. Het is de FISA er dan ook alles aan gelegen om de baan schoon te houden. Na een kleine inspectie hebben we alle catamarans in actie gebracht, maar het is onmogelijk om al het gras met schepnetjes uit de baan te krijgen. Het is nooit 100% zeker dat alles er uit is.
De wedstrijden zijn wel doorgegaan. Al het mogelijke is er aan gedaan, maar misschien was dat niet genoeg. Overigens is op de eerste foto links Curtis Jordan.
Verder alle wedstrijden op de fiets gevolgd. Ik ben al aardig aan de warmte gewend en heb zelfs nog laten verleiden tot wat wedstrijdjes naar de start. Dan moet je weten dat mijn fiets bijna geschikt is voor Janna. Laag zadel en de knieën achter de oren. Toch nog een paar mountainbikes op maat kunnen verslaan, en Josy Verdonkschot (coach van de Belgen en onze lichte dames) die op topsnelheid naar de start ging van zijn 2x.

De wedstrijden waren erg spannend. De skiff was weer een slagveld zoals ik het zelf ook ervaren heb. Geen plaats voor kleine jongens en zelfs de grote hebben het zwaar.

De vier zonder was een drama. Ik vond ze niet goed roeien, zelf konden ze geen verklaring vinden voor de trage race. Het is niet uit te sluiten dat er andere oorzaken zijn gezien het eerste deel van vandaag.

Vanavond weer lekker gegeten. Omdat er weinig koolhydraten in het eten zitten valt het lekker licht. Wellicht kan ik wat kilo’s hier achter laten (zal wel tegen vallen). Morgen de rest van de halve finales.



  Olympisch Verslag, deel 5

11 augustus. Goedenmorgen
De achten hebben het redelijk gedaan, maar het duidelijk dat het niet makkelijk wordt om in de prijzen te vallen. ZKH was op de tribune, maar leek niet geheel tevreden volgens de mensen hier.
Ik zat op de fiets tijdens de wedstrijden (nog gezien?). Na de achten was de fiets echter versleten en heb ik de statistiek bijgehouden.
De omstandigheden waren vandaag perfect. Geen wind en een lekkere temperatuur. Vanavond ga ik wat boodschappen proberen te doen. Eens kijken of er nog leuke presentjes zijn. Geen hoog gespannen verwachtingen, de kinderen gaan voor!
12 augustus. Het boodschappen doen in een Chinese supermarkt is natuurlijk een klein avontuur. Ik durfde geen foto’s te maken van alle producten maar een kleine beschrijving maakt het denk ik wel duidelijk.
Om binnen te komen moet je door een gordijn dat bij ons hoogstens voor een stoffige afdeling in een fabriek hangt. Zware verticale transparante plastic lamellen. Dan eerst een soort galerij van kleine winkeltjes en daarachter de supermarkt. Je kunt bij de ingang het bekende mandje meenemen eventueel met een karretje om het te dragen. Geen grote karren zoals wij gewend zijn.

De eerste afdeling is de vis afdeling. Hier liggen mooie vissen in de open lucht af en toe vergezeld van een vlieg. De schaaldieren zijn vers en moeten uit een aquarium worden gevist. Dan een bak met onduidelijke dingen, die bij nader onderzoek geen grote noten blijken te zijn maar een soort cocon van ongeveer 4 cm lang en 2 cm in doorsnede. Ik dacht even aan zijde rupsen, maar het waren larven van een soort mega krekels die hier in de bomen zitten en enorm veel herrie maken. Uiteindelijk bleken ze ook nog te bewegen. De rest van de spullen waren vooral noten (wel echte) en koek en talloze variaties. Ik heb wat gekocht als alternatief diner, ik was de restaurants een beetje zat. Het was eigenlijk allemaal niet lekker, ik hoop dat ik er geen last van krijg.
’s Avonds nog wat gechat en gebeld met Tessa.

Vanmorgen was het weer mooi weer. Bewolkt, maar met stukken blauwe lucht. Geen smog meer. Voor vertrek was er nog voldoende tijd om een ommetje te maken in Shunyi. Het is hoofdzakelijk een moderne stad met overwegend gezonde en goed geklede mensen. Af en toe en echt oude mensen met oude fietsen en bakfietsen.
Onderweg een leuk thee winkeltje gevonden en wat voor Janna gekocht. Verder was er een groot elektronica warenhuis formaat V&D, even gekeken en de hele winkel door werd ik gevolgd door twee mensen die graag wilden helpen. Verder niet bijzonders. Telefoons en ipods zijn niet veel goedkoper hier geloof ik. De straat zijn mooi versierd en om bouwplaatsen (waarvan er erg veel zijn) staan enorme schermen.
Op straat opvallend veel elektrische fietsen, schoon stil en algemeen geaccepteerd.

Mooi op tijd voor de bus van 11:30 en naar de baan.



  Olympisch Verslag, deel 4
Vandaag (zondag) een koele dag, wat regen en weinig wind. Eigenlijk erg prettig. De voorspelling is dat er onweer komt.
Na een slome start van mij was ik met de taxi om 11:00 uur op de baan. Even de Nederlanders opgezocht om te kijken of er nog bijzonderheden waren. De 4- was zich aan het klaar maken voor een training. De stemming was prima natuurlijk na de wedstrijd van gisteren. De andere ploegen waren er niet op dat moment.
Mark melde dat het transport voor de helft was opgelost. De stadsbussen waren vervangen door touringcars en dat betekent dat de roeiers in ieder geval comfortabel konden zitten. De reis ging echter nog in het zelfde slakkentempo omdat de begeleidende politie-auto kennelijk niet harder mag. Volgens de verhalen waren er gisteren nog twee onderwerpen op de IOC agenda: gras in de roeibaan en transport van roeiers, ze zullen weten dat er roeien is. Dus met de kracht van alle IOC leden is 2/3 van het probleem opgelost. Ze zijn nu aan het uitzoeken wie het commando heeft over de reissnelheid.Wordt vervolgd.

De voorzitter van mijn commissie, John Boultbee, is ook nog verantwoordelijk voor het Australische voetbalteam en moest naar Sjanghai vandaag (overigens was zijn vlucht vertraagd en heeft hij zowel het roeien als het voetbal gemist). De taakverdeling was daarom vandaag een beetje anders. Twee leden van de commissie op de fiets, één in de auto en één achter de computer. Het laat zich raden wie de laatste rol kreeg. Doel is om er achter te komen hoe de baanverschillen zijn onder verschillende omstandigheden. De eerste dag was het op z’n minst verdacht. Er is natuurlijk altijd een verstoring van ploegen die nog niet zo goed kunnen roeien (ik zeg het netjes) waardoor de statistiek zorgvuldig beoordeeld moet worden. Vandaag dus wat directere feedback aan de beslissers zodat er zo min mogelijk oneerlijke situaties ontstaan. Het is nog niet helemaal in balans, maar alle geplaatste ploegen hebben in ieder geval gedaan wat er van hen verwacht werd.

Aan het einde van de middag was er een ernstige onweerswaarschuwing. De wedstrijden van de achten zijn daardoor verplaatst naar morgen. En gelukkig kwam er een flink onweer en een kleine wolkbreuk, want als er na zo’n lastige beslissing niets gebeurt is het ook niet goed. Nu regent het ook flink, maar voor de temperatuur is dat wel even lekker. In de loop van de week wordt weer zeer warm weer verwacht, dus de pet blijft nog even in de tas.

‘s Avonds met Curtis Jordan een pizza wezen eten. Ik heb maar voor een medium gekozen en dat was een normaal formaat. Curtis zit al jaren in deze commissie. Hij is coach bij Princeton en kent Kris Korzeniowski goed, die weer coach van Tessa was.
Vanmorgen (maandag) weer fris weer, bewolkt 25ºC en een beetje wind. De achten staan weer op het programma ivm met het uitstel van gisteren. De dames twee zonder moet daarom ook worden verplaatst omdat sommige dames dubbel startten, zowel 8 als 2. Twee keer op een dag starten voor alleen deze dames zou dan niet eerlijk zijn.



  Olympisch Verslag, deel 3
Vandaag (zaterdag) de eerste echte wedstrijden gehad. 25 races. Skiff, twee zonder en vier zonder.
Bij de skiffs (dames en heren) zijn de meeste inschrijvingen en zij vormen eigenlijk bijna de helft van alle races vandaag. Er is in de 10 jaar dat ik minder intensief met het roeien en de regels ben bezig geweest wel een beetje veranderd.
Om meer dan 24 ploegen eerlijk te kunnen laten verdergaan naar de volgende ronde zijn de herkansingen afgeschaft en is een kwartfinale ingelast. Het essentiële verschil is dat roeiers al na de eerste ronde uit kunnen vallen voor een plaats in de finale.Het systeem is dat iedereen die niet bij de beste 24 is komt meteen verwezen wordt naar de E of F finale. (daar is vervolgens nog een plaatsingswedstrijd om te bepalen wie in de E of F finale komt afhankelijk van het aantal inschrijvingen).
Per voorwedstrijd zijn er twee geplaatste ploegen, de plaatsing gebeurt door de commissie waar ik dus inzit, de overige ploegen worden geloot. Sjoerd Hamburger onze Nederlandse deelnemer was als 7e geplaatst en moest het in de laatste voorwedstrijd opnemen tegen de Noor Tufte. Deze Noor is de winnaar van Athene en is duidelijk van plan deze keer weer te winnen.
Hij liet geen twijfel bestaan over zijn ambitie en liet Sjoerd die tweede werd ver achter zich.

De andere Nederlandse ploeg was de vier zonder en die deed het prima. Kan nog beter, maar de “kop is er af” zoals Jan Upmeijer altijd zegt.
Mijn werkzaamheden zijn relatief simpel: Alle wedstrijden volgen en kijken of er bijzonderheden zijn: verandering in het weer, te haastige of te langzame kamprechters waardoor achterblijvende ploegen onnodig gehinderd worden of de televisie niet dicht genoeg achter de ploegen kan komen. Het volgen gebeurt op de fiets, dat betekent dat ik niet veel andere activiteiten hoef te ondernemen om in beweging te blijven.
Vandaag was wel de langste dag, vier uur heen en weer in 35C. Stilstaan is echter nog vervelender met deze warmte. “Gelukkig” is er een redelijke laag smog in de lucht waardoor de zon wat wordt gedimd anders zou het wel eens te heet kunnen worden om te roeien.
Ondanks dat toch een flink rode kop gekregen, morgen een pet mee, en misschien ook wel op.

Nog even over het eten. Ik ben nu twee maal bij een Chinees Chinees restaurant geweest. De eerste keer met 11 man onder begeleiding van een Engelse dame van de FISA die hier een jaar lang heeft gewoond en Chinees studeert. Een vreselijk lekker diner geserveerd in kleine portie op een grote ronde tafel (voor 11 man) met een grote glazen draaischijf om alles wat je wilt hebben, beheerst, naar je toe te laten komen.
Veel vlees en groente en eigenlijk geen rijst, wel wat ingepakte gerechten met pastaachtige verpakking, een soort Wan Tan soep, voor de ingewijden. De kosten 330 ¥ ongeveer € 3,30 PP.
Vanavond met een ander gezelschap gegeten in een ander Chinees restaurant. Was duidelijk minder goed en drie keer zo duur, nog steeds niet erg duur, maar je weet hoe dat gaat. Als het voor minder kan waarom dan meer.

Vanmiddag kwam ik Jan Karel Mak tegen de voorzitter van de roeibond. Even bijgepraat, dat moet dan als afgevaardigde de bij de FISA.

Morgen (zondag) is de volgende ronde van de voorwedstrijden. Optredens van de achten en de lichte dames. Er is veel onweer voorspeld, tot nu toe is daar niet veel van terecht gekomen, maar het kan zomaar zijn dat dan de wedstrijden een dag worden uitgesteld.

Vanaf donderdag is de verwachting een stuk beter. We zullen het zien.



  Olympisch Verslag, deel 2
Het blijkt niet makkelijk om dagelijks een verslag te maken, maar hier deel twee.

Waar was ik gebleven. Er waren twee problemen gras en transport. Het gras is nagenoeg opgelost. Dat betekent dat het leger is ingezet om gras uit het water te halen en er zijn nagenoeg geen plekken meer waar het gras in de bovenste 50 cm van het water groeit. De losliggende stukken worden met schepnetjes opgevist tijdens een dubbele “sweep” tot een half uur voor de eerste wedstrijd. Vervolgens komen er duikers die vlak voor de start de onderkant van alle boten controleren of er nog gras onder de vin of roer steekt. Het lijkt een beetje overdreven, maar het is een belangrijk onderwerp. Tijdens de wedstrijd kunnen ploegen denken dat er gras achter het roer zit, maar als ze daarvoor laten lopen en er is geen gras als bewijs (meestal valt het er af al je stil ligt) dan ben je de sigaar.

Het transport is nog steeds niet goed. De commandolijn moet worden gevolgd en dat betekent inbrengen in IOC overleg die moeten actie ondernemen en dan moet het worden uitgevoerd. Probleem is dat ergens een chinees zegt dat het goed is (regel 1 blijkt voor hen altijd ja zeggen). Dan blijkt het dus niet goed te zijn en is er weer een dag voorbij met roeiers die ruim een uur op de grond van een ongekoelde bus zitten. Morgen is het opgelost zeggen ze.

Verder hebben we de eerste wedstrijden gehad, de reserve races. Zelf die waren al spannend, dat beloofd wat voor de rest van het toernooi.
Gistermiddag natuurlijk de openingsceremonie.
Transport was zeer efficiënt (ze kunnen het wel), beveiliging zeer scherp. Water en eten mogen niet mee. Dat was voor een aantal even schrikken (ik had niets bij mij voor degene die denkt dat ik altijd eten moet hebben) Gezien de ervaring met transport en de wachttijden. Dat voel dus mee. De tour door de stad ging op tempo en in konvooi. De nodige politie en leger natuurlijk Gaat eigelijk zeer gemoedelijk, maar wel resoluut. Het is mij gelukt om een militair vriendelijk te laten groeten (een klein knikje) ze leven dus wel. Ze staan als een standbeeld niet aanspreekbaar en dus ook niet toegankelijk voor vragen. Erg makkelijk want niemand probeert het en accepteert een cordon net als een muur.

Het stadion en het zwembad zijn ongelofelijk van buiten. Erg mooi gemaakt en allemaal voorzien van enorm veel mooie lichteffecten, net niet te veel. De weg in het stadion is makkelijk en vlot. Ik heb begrepen dat het mogelijk is om 90.000 mensen binnen 8 minuten er uit te krijgen. Op de “overloop” is voldoende eten en drinken voor iedereen en dat blijft de hele avond beschikbaar. Een aankondiging was wel handig geweest.
Op de plaats aangekomen meteen de jas uit, want de temperatuur schat ik op 35 -40C met geen verkoelend windje. Van binnen is het stadion ook helemaal af. Het plafond is helemaal bekleed later blijkt vooral met als doel om de projecties op te doen.

De show hebben jullie kunnen zien. In het stadion zie je natuurlijk net iets anders, maar het was ongelofelijk mooi. Tot het defilé, dat duurt eindeloos. Overigens bestaan alle landen wel, ik zat naast een Belgische aardrijkskunde leraar en die ken de alle landen. Overigens spaart hij ook roei-postzegels, iets voor Bert om contact mee te leggen? Van hem krijg ik ook foto’s want mijn toestel was niet geschikt voor deze gelegenheid.

Terug weer een staaltje transport logica waardoor we ongeveer 40 minuten langer onderweg waren dan nodig. Vanmorgen maar even wat langer geslapen.

Vandaag staan de eerste voorwedstrijden op het programma, ik ga mee op de fiets om te kijken hoe alles verloopt en of er nog commentaar van de coaches is.



  Olympisch Verslag, deel 1
Na de laatste maaltijd met het gezin op Schiphol, was er een comfortabele vlucht. Om onduidelijke reden kreeg ik een business stoel, maar ik heb er niet over geklaagd. Op het vliegveld van Beijing verliep alles redelijk soepel. Al bij de gate stonden drie dames klaar met om de Olympische gasten op te vangen. Toen iedereen verzameld was ging het in optocht naar de bagageband (dat had ook zonder de dames gekund). Daarna was het de bedoeling om de accreditatie te activeren, maar toen waren de dames ineens verdwenen. De accreditatie heb ik dus gemist, een weg terug was er niet. Toen maar naar buiten gelopen op goed geluk.
Bij de voordeur weer zeer behulpzame mensen (een stuk op 10) die voor een auto moesten zorgen. Ik had geen haast, dus rustig even staan observeren hoe het allemaal werkt. Essentieel is dat alles op papier staat. Mijn accreditatienummer, naam, tijdstip van vertrek, code van de chauffeur en denk ook het nummerbord van de auto en wellicht de kleur. In het hele voorbereidingsproces waren ze alleen vergeten de chauffeur een rijopleiding te geven. Nadat ik had uitgelegd hoe de auto gestart moest worden (VW passat) ging het stapvoets naar het hotel. O, ja ze waren ook vergeten de chauffeur te vertellen waar het hotel was, maar na wat geschreeuw (zo komt het over) met wat voetgangers toch het hotel gevonden.

Vervolgens naar de roeibaan. Maar even per taxi, kosten 20 Guan ± 2€. Daar loop je dus niet op leeg. Op de baan kon ik mijn accreditatie activeren (eerst geprobeerd zonder binnen te komen, maar toen waren er 5 mensen die mij in paniek weer terug stuurden. Het scheelde 1 stickertje en wat handtekeningen. De eerste die ik tegenkwam was Gwen, de teammanager van het Nederlandse team. Zij vertelde mij enthousiast dat ze de finishlijn kon zien (300m van waar we stonden) Ik vroeg nog of ze de startlijn bedoelde, dat was dus niet zo. De smog is dus echt erg hier. Het schijn dat ze voor de finale dag wellicht wat raketten afvuren om het te laten regenen of zo, ik ben benieuwd.

Terplekke het kleding pakket gekregen, ik lijk wel een atleet bijna een koffer vol. Shirts, pak, schoenen, petten trainingpak, sokken, bidon, stopdas (toch geen atleet). Bijna alles past perfect. Het schijn dat het ruilen van de trainingsbroek en de schoenen in Beijing moet en ongeveer 5 uur in beslag neemt, ik zie wel.

’s Avonds even op expeditie geweest om wat eten te vinden. Het restaurant van het hotel lijk mij het veiligst. Daar aangekomen bleek ik de enige te zijn, dat stimuleerde niet. Toch maar buiten de hekken gewaagd om een restaurant te zoeken. Het blijkt een normale stad te zijn met supermarkten en fastfood. Voor het eerst van mijn leven bij KFC gegeten. Was niet bijzonder, morgen maar wat exotischer proberen. Om 20:00 uur liep ik de supermarkt binnen, die was net aan het sluiten. Was apart, alle werknemers stonden in de houding achter hun werkplek totdat de chef zij dat ze weg mochten. Het leek wel een lagere school.

Daarna op tijd gaan slapen, weinig last gehad van tijdverschil tot nu toe.

Vanmorgen om 9:00 uur met de bus naar de baan. Daarvoor het ontbijt, zeer uitgebreid, oppassen dus.

Op de baan wat rondgefietst, temperatuur is ±30 C en 90% vochtig. Het is niet anders, maar het viel eigenlijk wel mee.
Een aantal coaches gesproken, René Mijnders gefeliciteerd met zijn pasgeboren zoon, en geïnformeerd naar de omstandigheden op de baan. Grootste probleem hier is het transport. De atleten doen er ruim een uur over om van het Olympisch dorp op de baan te komen. Oorzaak: bussen rijden niet harden dan 40 km/uur. Verder is een tijdplan bindend. Elke 20 minuten een bus. Als de bus vol is dus 20’ wachten. Flexibiliteit moet hier nog worden uitgevonden. Verder is hier wat zeer snel groeiend gras in de baan. Het wordt geplukt door een grote machine en verzameld door duikers.

Het is een zeer mooie roeibaan, moeilijk te evenaren.
Dat was het even voor nu, morgen wellicht meer.

Later meer.
Fijne dag!

Henk-Jan